De Vereniging & Geschiedenis

De geschiedenis van Ammerstol gaat terug tot 1221, toen het dorp werd aangeduid als Theloneum de Ambers, een verwijzing naar de tol die er geheven werd op scheepvaartverkeer via de Lek. In 1322 kende graaf Willem III van Holland het dorp zelfs stadsrechten toe, maar Ammerstol bleef een dorp: het gebruik van die rechten vond men een te kostbare zaak. In 1401 verhuisde de tol naar het nabijgelegen Schoonhoven.

De echte identiteit van Ammerstol werd bepaald door de zalmvisserij. In tegenstelling tot de andere dorpen in de Krimpenerwaard draaide de plaatselijke economie eeuwenlang vrijwel volledig om de zalm uit de Lek. Rond 1880 stond aan de rivier de Zalmmart, een druk veilinggebouw voor de nationale en internationale zalmhandel. In 1901 had het dorp een opvallend groot postkantoor met zes klerken, puur vanwege de omvangrijke correspondentie rondom de zalmexport. De zwaarste zalm ooit in Ammerstol gevangen woog 57 pond.

In 1921 werd de laatste zalm uit de Lek gevist. Vervuiling en overbevissing hadden de populatie uitgeput. De vissers trokken als grondwerker de wereld in. 's Avonds kwamen ze bijeen in de keet, debatteerden en vergaderden. Dat vormde de bodem voor de uitgesproken linkse politieke signatuur van Ammerstol, de bijnamen 'het rode dorp' en 'Moskou aan de Lek' spreken voor zich.

Tot 31 december 1984 was Ammerstol een zelfstandige gemeente. Op 1 januari 1985 ging het samen met Bergambacht en Berkenwoude op in de nieuwe gemeente Bergambacht.

Berkenwoude, in oude bronnen ook wel Bercou of Bercoude, is al bekend in de 14e eeuw. Mogelijk waren er al in de vroege middeleeuwen menselijke activiteiten in dit gebied. De kerk stamt in haar vroegste vorm van omstreeks 1300. Rond 1400 gaf Frederik van Blankenheim, bisschop van Utrecht, opdracht tot het slopen van de bestaande kerk en het bouwen van een nieuwe, een zeldzame historische vermelding die de ouderdom van het dorp onderstreept.

Tot in de tweede helft van de 20e eeuw was Berkenwoude uitgesproken agrarisch. Men hield zich bezig met veeteelt op de schrale veengrond, vogelvangst en rietvlechten. Van de historische eendenkooien die het dorp rijk was, resten er nog twee. Een groot aantal kleine winkels en ambachten maakte Berkenwoude ooit tot een levendig dorp; na de industrialisatie en de toenemende mobiliteit verdwenen die vrijwel allemaal.

Tot 31 december 1984 was Berkenwoude een zelfstandige gemeente. Op 1 januari 1985 ging het samen met Ammerstol en Bergambacht op in de nieuwe gemeente Bergambacht. Sindsdien is het een dorp in de Krimpenerwaard, rustig, groen, en historisch rijk.